مقدمه ای بر سانتریفیوژ

سانتریفیوژ وسیله ای است که با استفاده از نیروی گریز از مرکز، نمونه را تحت یک نیروی ثابت مشخص قرار می دهد، به عنوان مثال برای جدا کردن اجزای مختلف یک سیال. این امر با چرخاندن سیال با سرعت بالا در یک ظرف به دست می آید و بدین ترتیب مایعات با چگالی های مختلف (مثلا خامه از شیر) یا مایعات از جامد جدا می شوند. این کار با ایجاد مواد و ذرات متراکم تر به سمت خارج در جهت شعاعی کار می کند.

در همان زمان، اجسامی که چگالی کمتری دارند جابجا شده و به مرکز منتقل می شوند. در یک سانتریفیوژ آزمایشگاهی که از لوله‌های نمونه استفاده می‌کند، شتاب شعاعی باعث می‌شود که ذرات متراکم‌تر در پایین لوله بنشینند، در حالی که مواد با چگالی کم به سمت بالا بالا می‌روند. سانتریفیوژ می تواند فیلتر بسیار موثری باشد که آلاینده ها را از بدنه اصلی سیال جدا می کند.

سانتریفیوژهای مقیاس صنعتی معمولاً در تولید و فرآوری زباله برای ته نشین کردن جامدات معلق یا جداسازی مایعات غیرقابل اختلاط استفاده می شوند. به عنوان مثال می توان به جداکننده کرم موجود در لبنیات اشاره کرد. سانتریفیوژهای با سرعت بسیار بالا و اولتراسانتریفیوژهایی که قادر به ارائه شتاب های بسیار بالا هستند می توانند ذرات ریز را در مقیاس نانو و مولکول هایی با جرم های مختلف جدا کنند.